Kayıp sevgi Şiiri - Serdar Tunçluer

Öğret bana, nasıl sevilir insan,
Bunca karmaşa, adı koyulmuş kaos,
Sıyrılmayı becerir de sevgiye vakit bulur insan..

Öğret bana, nasıl sevilir insan,
Dertler sıralanmış, dağlar gibi feryad,
Çırpınır dillerde ölüm susarda, sevgiye dillenir insan..

Öğret bana, nasıl sevilir insan,
Kalkmış gidiyor eşyalar hacze yazılmış evrak,
Ardında ağlar yavrular, susarda, sevgiyi yazar insan..

Öğret bana, nasıl sevilir insan,
Uçuşur topraklar, kalanı bekler kuraklık
Nadasa kalmış beyinden, sevgiyi hasad eder insan..

Öğret bana, nasıl sevilir insan,
Açlığı var ölüme, katli vacip kardeşin,
Katilidir sadistçe, önünde sevgiyi ağlar insan..

Öğret bana, nasıl sevilir insan,
Kırılmış geliyor şimalin kütlesi nesline
Dalgalar üstünde tabutsuz ölüler severmi insan..

Öğret bana, nasıl sevilir insan,
Kalmamış tarif, tarif tarife aç,
Piç demek kolay yetime, sevgiyi unuttu insan..