Kayıp Eşik Şiiri - Hikmet Nazlı

Kapı aralıklı
İçeri giren değildim
Benden önce gelen bir tereddüt
Kurulmuş eşikten az öteye
Senin adın nabız atışlarımdayken.

Bana gelmeden kapıları değiştirebilen bakışın vardı
Eşikten ötede bir yerde
Duvara çarpıp geri dönen bir mevsim gibi.

Aynı cümlede duramadık
Sen mi virgüldün, ben mi nokta?
Aceleyle konmuştuk belki
İmlâ kurallarını ve noktalama işaretlerini gözetmeksizin
Eşikten az ötede.

Yakınlık dediğimiz
Eşikte kaybolan bir mesafe, iki kişilik
Yitik, beşikten öte.

Sana doğru her adımda
Kendimden bir kapı daha kapatıyorum.