Kavanoz Şiiri - Ümit Sami Yaşar

Bazı hisleri kavanoza koyup saklamak istiyorum...
Kapağını sıkıca kapatıp, karanlık ve tozlu bir rafa çekmek.

İçinde bir pazar sabahının sessizliği durmalı mesela;
Yağmurdan sonraki o toprak kokusu,
Eski bir kitabın sayfalarında unutulmuş kurumuş bir çiçek,
Ve belki de çocukluğun o hesapsız, endişesiz gülüşü.

Bir başka kavanoza, fırtınaya tutulmuş denizlerin dalga sesini koymalı;
Göz göze gelindiğinde kalbe oturan o ani sızıyı,
Zamansız gidişlerin arkasında kalan o ağır, somut boşluğu.

Kapağını öyle sıkı kapatmalı ki;
Ne sızıp aklı kurcalayabilsinler,
Ne de tozlu raftan inip bu güne dokunabilsinler..