Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Seyrettim, şu gizemli gölü,
Bıraktım derinlere, ruhumdaki kederi,
Yükseldi birden, sevinç dalgaları,
Ayın ilk ışığından, güneşin batışına.
*
En durgun gecenin, tam ortasında,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Şu gönül evimi, sana sunup,
Gidiyorum bu evden,
Ev sahibim ol çünkü artık sen,
İstemem çünkü, ev sahibi olayım ben,
Gönlüne misafir olayım, bana o da yeter.
Ev sahibim olup, baştan ve düşten çıkardın beni,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Çok
----zayıf
--------değilim
------------ama
----------------çok
--------------------şişman

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Es geçme
----çoban
--------adını
------------ey ruhum,
Sıcacık
----ekmeği

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Şu karmaşanın,
Şu gürültünün.
*
Topyekün,
Esiriysek.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Şu karşı dağlarda, solarken bahar,
Gönlümü kaplıyor, incecik keder.
Kızıllık çökünce, artar ah-u zar,
Tükenir nefesim, gün biter gider.
*
Kurduğum düşlerim, suya düşerken,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Evimizin tencereleri boş kaldı,
Geleneklerimiz terk edildi, soldu...
*
Fırında patates, kızarmış etlerimiz,
Yazık kayboldu, ocağımız ve bereketimiz...
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Mehmet'in
----karısı,
Bir kız bulmuş,
----oğluna,
Onun,
----çılgın anası,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Gah yeşil vadide, gah dumanlı dağda seker,
Sadık kuzum peşimden, gölgem olup yol çeker.
*
Dilsizdir can yoldaşım, sükûtu libas eyler,
Seda vermez ağzından, sırlarımı hıfz eyler.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Koşuyorum suların çağrısına,
Bulunmayacak dertleşecek kişi,
Bir barınak çatacağım dallardan,
Esenlikler dileyeceğim akıntıya.
*
Ey ovalar, ey semalar,

Devamını Oku