Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Öldü Atina'nın sevgili Sosis'i,
Başım döndü ilk başta,
Binalar çöktü içimde,
Gözlerimden iki damla,
Kanlı gözyaşı döküldü.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Uyandım, bitimsiz düşlerimden,
Bir hayal hırsızlığı var içimde.
Yokluğunla geçen günün ardından,
Donuk, aldığım her nefes,
Gizemli, aldığım her nefes,
Koynundayım yine, karanlık gecenin...

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Hoş durdu bu yapı,
Sanki yüreği atlı,
Hep böyle davrandı,
Başa koydular canı.
*
Canım gülüm, sevgili gülüm,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Dikenli yollarda, yitirdim yolumu yönümü,
Söyle ey bilge kişi, hangi yol varışım olur?
*
Uçurumun ucunda, umutla korku çarpışır,
Ne vakit, bu kuru dalda, filiz yeşerir?
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bağlamasaydın
----eğer
--------bana
------------kendini,
Unutsaydım
----eğer

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Söylendi şarkılar,
----suyun akışında söylendi,
Sen miydin o yıldız,
----gece parıldayan,
Çeyizinin işlemesindeki
----karanfil,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Nasıl yorumlasam varoluşumu,
İlerliyorum habersizce,
Benliğimle boğuşurken,
Anımsıyorum ninnileri de,
Cümleler dökülüyor, hafızamın derinliğinden,
Ne iyi olurdu, yazılsaydı yaşamsal serüvenim,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Sözcüklere hükmedebilsem, en doğru noktasından,
Tüm isimleri ve fiilleri, yan yana getirip,
Anlamı yakalayabilsem.
Kelimelerle örebilsem, tamlamaların en ahenklisini,
Kuralsızlığına takılmadan, anlatabilsem derdimi.
Uçsuz bucaksız kural denizinde, yön bulsam.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Son perdeyi delen, kirli ışık,
Ufkun derinliklerinde batıyor.
Kışı beklerken, garip bir filiz açıyor,
Hayatın merkezi, sessizce yükseliyor,
Işık yiyor.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Söz,
Tek nefestir,
Sessizliğin soğuk yüzünde,
Harf sanıp, sarılır insan,
Dudaktaki o titreşime,
O, şahsın yankısıydı,

Devamını Oku