Karşılaştığım İnsanlar Şiiri - Seyrani Göl

kendimi ararken
çok insana rastladım
kimi bir gölge gibi geçti yanımdan
kimi yıllarca kaldı içimde

bazıları
bir aynaydı
bakınca kendimi gördüm
sevdiğim yanlarımı da
sakladığım yaralarımı da

bazıları
bir öğretmendi
adını hiç bilmedim belki
ama bir cümlesi
uzun yıllar yoluma ışık tuttu

bazıları da
imtihandı
sabır nedir
kırılmak nedir
affetmek nedir
onlarla öğrendim

bir zamanlar
hayatıma giren herkesin tesadüf olduğunu sanırdım
şimdi biliyorum
hiç kimse durup dururken değmiyor bir insanın kaderine

kimi
neşeyi bırakıyor avuçlarına
kimi hüznü
kimi bir soru
kimi de ömür boyu sürecek bir sessizliği

sonra fark ettim
karşılaştığım insanlar
yalnızca onlar değildi
her biri
benden bir parçayı taşıyordu
ben de onlardan bir parçayı

belki bu yüzden
insan kendini tek başına bulamaz
bir yüzün yansımasında
bir dostun sözünde
bir yabancının bakışında
kendine dair bir iz görür

ve yolun sonunda anlar ki
aradığı insanlar
aslında birer duraktı
kendine çıkan uzun yolda
hakikate bırakılmış işaret taşları gibi.
S.GÖL