Karla Gelen Aşk Şiiri - Muhammet Salih Z ...

Mevsim kış ve dışarıda lapa lapa kar yağıyor
Ve ardından geceyi beyaz bir perde sardı,
Rüzgar esti yollar silindi haritadan sanki
Sen geldin, kar taneleriyle çizilmiş bir resim gibi
Kirpiklerinde buz kristalleri, dudaklarında donmuş bir dua

Kapımı çaldığında dışarıda tipi vardı
İçerideyse sobanın içinde yanan bir umut
Ellerin soğuktu, ama dokununca eridi tüm kış
Kalbimde ilk kez bahar açtı, karın ortasında

Biz iki kayıp yolcuyduk aynı fırtınada
Ayaz keserken tenimizi, birbirimize sığındık
Nefesimiz buğuladı camı, yazdık adlarımızı
Sonra sildik, çünkü artık tek isimdik

Sabah olduğunda kar durdu, güneş çıktı utangaç
Ama bizim üzerimizde hâlâ bir beyaz örtü vardı
Adı sen olan, adı ben olan
İki kar tanesinin çarpışıp tek olup düşmesi gibi

Şimdi her kar yağdığında seni hatırlarım
Çünkü aşkımız o gece doğdu, dünya beyaza büründüğünde
Ve bil ki, ne zaman tipi esse pencereme
Senin adın gelir, sıcak ve titrek, dudaklarımda