Karanlık Gün Şiiri - Kenan Gezici

Aydınlık bu sabahta ürküyor.
Oysa ne içten çağırmıştı gece dün.
Canlanmak ister o ilkel dürtülerle doğa.
Belki de hayata yeni başlama isteği.
Tütün tüketme günlerimden kalma bir refleksle.
Güne başlama isteğim doğuyor içime, benim.
Oysa ne beriyim, gün bana yük.
Keşke yağmuru bu kadar sevmeseydim.
Tek bağım bu hayatla,
Birde Van Gölün kıyıları derdest eder beni bu hayata.
Evet özgürüm bu kadar.
Kim ne kadar isterse o kadar.
Yalnız bırakmıyor her zamanki gibi düşünceler.
Evet günün gelişi güzelde,
Kim isterse ona düş.
Akşamdan başlamışsa yaşamaya küskünlük.
Şehirden kaçmak isterken gök kararmışsa.
Hangi ışığın peşinde kalır timsali.
Dönüp maziye bakılmaya cüret eder gözler.
Aşiyanım yok ki doğmasın gün iyidir.

Kenan GEZİCİ 07/09/2026