Kara Tren Şiiri - Müslüm Bayram

Yalnızlık Allah’a mahsustur
Koyma Tanrım; kimseyi
Bırakma garip
Dalında tomurcuklanan gonca güllerin
Soldurma ömrünü…
Düşürme toprağa garip

Bu topraklarda uzun havada,
Halayda çalınır
Bir yanda umuda ağıt düşer
Diğer yanda halay kurulur
Mayamız sağlam ise kim bozmaya çalışır?
Dostla düşman aynı hanede yaşar mı garip

Kara tren düdüğünü çala çala ilerliyor
Akıyor sabahın kızıllığında,
İki orman arasında
Yaşatıyor umudu da, yası da
Bir bedende iki duygu yaşar mı garip

Sormuyorum artık nedenini, niçinini
Söyle, var mı benim gibi sevmeyi seçeni?
Zamanın çemberi, dönmez geriye
Bir sabah hatıralarınla, uyanırsın garip

Geçen boranların,
Hüzünlü zamanların
Saklı kartpostallarda
Solmuş fotoğrafların
Tatlı gülüşlerinden,
O meftun bakışlarından
Kara tren gibi geçti zaman
Dönmedi bir daha garip.