Rengin hep karadır.
Kampana,
Yüreğimin atışıdır,
Gümbürtüsünün sesidir.
İsli dumanın içimin acısıdır.
Hayatımın kareleridir vagonların,
Sevdiğimden ayırıyorsan beni,
Rengin hep karadır.
Elim böğrümde kalmışım,
Sen de mavi trenmişsin!
Mavi renkli,
Hah!
Rengini ne yapayım?
Ama sen,
Hasretlikleri de buluşturursun.
Sen güzel trensin o zaman,
Rengin ne olursa olsun.
Ve....
Garlar da öyle! ....
Kadircan KeskinboraKayıt Tarihi : 3.10.2005 21:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!