Kara kuyu Şiiri - Hamdi Oruç

Kara kuyu

Karadıkça karardı bana dünya
Gerçek olmadı umduğum hülya
Sarı çiçek olmadı gönlüm göğsümde
Toprağının karasına esir...

Huysuz çocuk gibi gönlüm anlamıyor beni
Kahretti beni
Akıl ermiyor işlerine
Kuyulara atarlar seni dedim
Kara kuyulara
Kör kuyulara
Zelihaya çıkmaz her kuyu

Suç bende değil sende gönlüm
Söz dinlemez çocuklar uçurumlara yuvarlanır
Kendi ayaklarınla gittin düştüğün kuyulara
Pişmiş tavuğun başına gelmeyenler gelmiş başına...
Yardımcı bulunmaz savaşına
Her zindanın hızırı yoktur...

Seni gönülden saymayacağım gönül
Her tohum ya bir çiçek oldu ya bir gül

Atılan ok düşman öldürdü...
Nil çölü aştı
Sakaryaya sınır yok
Ya gönlüm senin halin içler acısı
Faciaların faciası
Bahar sana hiç gelmemiş gibisin
Göz yaşlarımı bulut ettim bir çiçek aç diye
İmrendim her bahçede bin sarı çiçeğe

Hamdi oruç