Kar Taneleri Şiiri - Orhan Samih Güllük

Şubat'tı soğuktu üşüyordum
Ayaz vurmuş kuru dallar gibi
Ömrümden ve senden geri kalanı
Islanmış Kirpiklerim
Gidip gelen o kalp atışlarım
Kabullendiğimden değil
Bitti dediğinde bitmiştim

Ve adam titriyordu çünkü şubat tı
Oysa ne kar vardı nede kar tanesi
Don vurmuş caddeler gibi yapa yanlız
Adam üşüyordu
Son uçurum gibiydi gözlerindeki
Çaresizliği
Gidişim şubat gibi olsun dedi kar tanesi
Elveda diyemeden
Yüreğime dökülmeden
Sen ölme güzel gözlüm ben ölmeden
Ben ölmeden
Sende bana hasret git sende ölmeden
Sende ölmeden

Adam ilaç almaya gidiyorum dedi
Ve gitti o gidiş
Gitti o gidiş
Şubat'tı soğuktu üşümüştü
O son gün giderken
O giderken yüreğinden
Gözleri şubat gibi
Gözlerin ölümün arefesi
Gözlerin içime düştü

Şubat'tı don vurmuş kirpikleri
Oysa adam titriyordu
Lapa lapa yağan kar taneleri
Kar taneleri,
Süzülür gözünden yaş taneleri
Gönlünü kıran o ar taneleri
Üşümedimki inatlaşma benle kadın
Bak yüreğime düşen kar taneleri
Gözlerimi ıslatan yağmurdu
İnanma sen deli ağlamadımki
Yanağımdan süzülen kar taneleri
İnanma sen bana ağlamadımki?
O üşüdüğüm gecelere aldırma
Ben şubat'ta hep üşürüm bilmemezmisin,
Saçıma düşen aklara bakma
Yalan söylemeyeceğim
Biliyorsun,
Bu senede kar yağmadı zaten
Bana mı küstü kar tananeleri
Sen bana İnanma şimdi
Sana sözüm olsun
Gidip o ağacın altında sabah layacağım
Son sabah ım olsun
Bu sana son sözüm
Oysa,
Orada ne kar vardı nede kar tanesi
Örtüler adamın üstünü
28 şubat iki bin σσσ??
Adam Donarak ölmüştü zaten

Devamı...?