Kar altındaki insan Şiiri - Başak Kaya

Kar insana benzer üstü ak beyaz
Altında gizlenmiş çamurlu ayaz
Yüzünde masumluk içte bin niyaz
Her izde kararan bir gölge saklı

Toprak ayak izim ele verirken
Vicdanım üşür de içim titrerken
Bir beyaz örtüye sığınıp derken
Kirimi saklayan bir karım ben de

Ramazan gelir göğe nur serilir
Minare sabırla kalbe eğilir
Oruç içimdeki pası silinir
Batak kurutan bir güneş olur

Açlık mide değil nefse darbe
Susmak yangın olur kibirli harbe
Bir lokma ertelenir her seferde
Bin kara sayfam ak olur birden

İftar vakti kızıl bir secdedir
Hurma dudaklarda affa haberdir
Gözyaşı geçmişe son perdedir
Zamanın kirini yıkar içimden

Ey Rabbim beyazı kalıcı kıl
Bir ay değil ömre merhamet sal
Kar gibi ört bizi çamuru al
Unutmuş kalalım dünün izini
İnsan kar ise sen bahar eyle
Altımdaki çamur kurusun böyle
Bir ömür Ramazan sürsün gönülde
Sonsuz affına yaz adımızı.