Kapı Kapandı Şiiri - Semih Eratlı

Ellerimin arasından, kayıp gittiğin gün,
Verdiğin o son öpücük, aslında bir veda mıydı,
Kapıyı usulcacık kapatıp gittiğinde,
Kalbimden kopan çığlık, ümitsiz bir seda mıydı ?

Bilemedim.. Sen söyle…

Şimdi şimdi anlıyorum, o an verdim son nefesi,
Bakma sen ayakta durduğuma, kalbimin duyulmaz sesi,
Bir yokluğa düştüm ki, bana her ne ettinse,
Sadece seni değil, yaşamımdan sildim herkesi.

Yapayalnızım…

Uzun bir soluk aldım, kapı kapandığında,
Kalbim de mahsur kaldı, o kapının ardında,
Başka nefes almadım, öylece kalakaldım,
Yokluğunla yok oldu, sana ait bu can da.

Bu can, bu tende değil…

Şimdi şimdi anlıyorum, o an verdim son nefesi,
Bakma sen ayakta durduğuma, kalbimin duyulmaz sesi,
Bir yokluğa düştüm ki, bana her ne ettinse,
Sadece seni değil, yaşamımdan sildim herkesi.

Yapayalnızım…

Kapandı dedim kapı, sessiz sedasız gitti,
Bir çığlık kopardım ki, tüm kainata yetti,
Aç kapıyı, dön geri, gel de canıma kan ol,
Yoksan güneş te yoktur, gözümde ışık bitti.

Karanlıktır şimdi gördüğüm…

Şimdi şimdi anlıyorum, o an verdim son nefesi,
Bakma sen ayakta durduğuma, kalbimin duyulmaz sesi,
Bir yokluğa düştüm ki, bana her ne ettinse,
Sadece seni değil, yaşamımdan sildim herkesi.

Yapayalnızım…