Kaos Teorisinin Senfonisi

Kelebek kanat çırpar, Amazon ormanında,
Fırtınalar kopar bak, Asya’nın dağlarında.
Düzenin göbeğinden, fırladı gür bir avaz,
Kaosun o nizamı, ne kış dinler ne de yaz.

Fraktal şekiller örer, sonsuz ulu evreni,
Düzensiz ritimlerin, odur mutlak güveni.
Çeker her girdap bizi, garip çeker bağlara,
Matematik can verir, sarsılan o çağlara.

Küçük bir etki bozar, doğrusal olan yolu,
Belirsizlik nehridir, evrenin sağı solu.
Dinamik sistemlerin, gizlidir her bestesi,
Kaosun içindedir, nizamın gür nefesi.

Evrensel oratoryo son bulur bu sahnede
Ruh sükuta kavuşur o mutlak mertebede
Yazılır hiç durmadan kaosun öz bestesi
İşte budur nizamın determinist senfonisi.

ENGİN TOPKAN (01.07.2020)