On bir boyut içinde, titrer ulu sicimler,
Maddenin kalbi müzik, şekil alır biçimler.
Gözle görülmez teller, örerken uzayları,
Notalarla dokunur, evrenin ulu ayı.
Her bir atom altı bağ, enstrüman olur cana,
Frekanslar hayat üfler, bu devasa cihana.
Süpersimetri ağı, dengeler ulu tayfı,
Yazılır baştan aşağı, kuantumun her sayfı.
Zarlar üst üste biner, membranlar raks ediyor,
Görünmez o dalgalar, gizli bir iz güdüyor.
Maddenin öz cevheri, senfonik bir tınıdır,
Kozmik ulu kemanlar, varlığın öz canıdır.
Evrensel oratoryo son bulur bu sahnede
Ruh sükuta kavuşur o mutlak mertebede
Yazılır hiç durmadan sicimin gür bestesi
İşte budur evrenin membran senfonisi.
ENGİN TOPKAN (07.07.2020)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 24.07.2026 10:05:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



