Kanadı Kırık Kuşlar Gibi

Özgür olmak için havalandım gökyüzüne,
Bütün dünyayı bırakarak ardımda,
Bazen gizlendim yuvamda, bazen çıktım su yüzüne.
Derin bir sancı duyarak bağrımda...

Kanadı kırık kuşlar gibi yalpaladım, bir o yana, bir bu yana.
Yere düştüm, toprak fırlattılar üzerime,
Bir yağmur suyunu içtim kana kana,
Bir köpeği sevdiler benim yerime.

Sahipsiz günlerde aradım defalarca kendimi,
Öldüm, dirildim yeniden.
Karşılıksız bir aşkın içinde buldum kendimi,
Ruhumu okşadım anonim bir ninniden.

Gözlerim bir çakıl tanesine döndü,
Süzdüm, ağır ağır benliğimi,
Bir anda bütün ışıklar söndü.
Yendim zifri karanlığa karşı çekingenliğimi.

Bulutlar mavinin misafiri oldu.
Sararak yaralarımı, başladım kanat çırpmaya,
Zaman acıyla hemhal oldu.
Kanadı kırık kuşlar gibi yaşamaya...