Kamile İlbey Şiirleri - Şair Kamile İlbey

Kamile İlbey

Senden başka kimim var ki
Ben bile beni sevmez iken, sen sevdin.
Buz tutmuş kalbime bir sen dokundun.
Senin sıcaklığında yeniden hayat buldum.
Şimdi gidiyorsun öyle mi?

Devamını Oku
Kamile İlbey

Gamı kederi çeker sinesine
Tek söz etmez halden bilmeze.
Konuştuklarından çok sustukları var yüreğinde.
Dilinden dökülmese de bakışı çok şey anlatır görmesini bilene.
Yaşı değil yaşadıkları onu büyüten.
Bu yüzden kalabalık değil dünyası.

Devamını Oku
Kamile İlbey

insan yanında kimse olmadan da yalnız başınada yaşar.
Asıl soru buna yaşamak denir mi?
Öyle zor ki güvensiz, kırık bir kalple yaşamak. Sadece nefes alıyorsun.
Bildiğin bütün duygulardan mahrumsun.
Bir hiç gibisin.
İnsan yorulduğu zaman yaslanacak bir omuz, gözyaşlarını silecek bir el arıyor.

Devamını Oku
Kamile İlbey

Bazen öyle bir boşluk olur ki içinde ne birisi ile ne de başka birşeyle dolacağına inancını yitirirsin.
Umudunu kaybedip kendi kabuğuna çekilirsin.
Bazı anlar ne hissettigini bile çözemez insan.
Öfke mi? Nefret mi? Yada olmayan birini özlemek mi?
Tam da böyle bir ruh halindeyim.
Kafamdaki soruları çözemiyorum.

Devamını Oku
Kamile İlbey

Adına hayvan dediniz, ama insandan daha insan.
Kediye nankör dediniz, köpek ısırır diye tasmaya mahkum ettiniz.
Barınak onların değil, onları yok sayanların yeri.
Dilsiz canlılar size emanet edilmedi mi?
Siz emanete ihanet edip,istismar edensiniz.
Rabbinin verdiği cana kıyacak kadar kalpsizsiniz.

Devamını Oku
Kamile İlbey

Mutlu musun?
Biz diye birşey bırakmadın.
Solyanım dedim solumdan ettin.
Kurdugum hayallerin altında bıraktın.
Sen beni gözlerinden mahrum ettin.
Bakmaya kıyamadığım gözlerinden.

Devamını Oku
Kamile İlbey

Gökyüzünden düşen bir meleksin.
Varlığınla herşeye bedelsin.
Masalsı güzelliğine kapıldım.
O güzel gülüşüne aldandım.
Sev der gibiydi bakışların.

Devamını Oku
Kamile İlbey

Bir bir döküküyor dalından sararmış yapraklar.

Tıpkı solup giden gençliğim gibi.

Aslında bahaneydi sonbahar yaprak sıkılmıştı, vaktiydi ayrılığın.

Devamını Oku
Kamile İlbey

Bir bir döküküyor dalından sararmış yapraklar.

Tıpkı solup giden gençliğim gibi.

Aslında bahaneydi sonbahar yaprak sıkılmıştı, vaktiydi ayrılığın.

Devamını Oku
Kamile İlbey

Bir bir döküküyor dalından sararmış yapraklar.

Tıpkı solup giden gençliğim gibi.

Aslında bahaneydi sonbahar yaprak sıkılmıştı, vaktiydi ayrılığın.

Devamını Oku