Kamile İlbey Şiirleri - Şair Kamile İlbey

Ben gözümün gördüğü ihaneti yüreğime anlatamadım.
Duyduğum onca sözü kendime bile izah edemedim.
Öylesine kırılıp, incindim ki yinede tek kelime diyemedim.
Şimdi sen buna yüzsüzlük dersin ben ise sevgi.
Senin gittiğin o gece zaman hiç ilerlemedi,
Zifiri karanlıkta kaldım da

Haklılar.
Ne yazık ki beni tanıyan herkes haklı
Nefret ediyorum.
İnsanları haklı cıkarmaktan, kaybettiğimi
Onların ağızlarından duymaktan.
En çokta ayna da bana bakan benden nefret ediyorum.

Kendi ellerinle kendi sonunu yazarsın.
Ama bir dakika düşünüp de kabullenmezsin.
İnsan bir kere benim yüzümden dedi mi, kaldığı yerden devam edemiyor.
Sende bu hikayenin kötüsü beni yaptın.
Öyle olsun bunada eyvallah derim.
Peki kaybettiğin mutluluğu geri getirebildin mi?

Bir bakışına ,bir gülüşüne inandım,
Baharına kavuşacak kuşlar gibi,
Onca yıl bekledim,
Seni gördüğümde anladım, bende sen eksiksin.

Hikayemin baş kahramanı, arkamdaki dağım, sen olmazsan bu canım yarım.

Bak mevsimler de değişti, oysa bahar gelecekti.
Mevsimler de yalancı sen gibi.
Ben üstümüze doğacak güneşi beklerken,
Sevgi yağmurlarında ıslanmayı hayal ederken, kışın ortasında kaldı yüreğim.
Benim yüreğim zaten üşüyordu.
Senin sıcaklığına sığındım bir sana inanmıştım.

Ben bu hayatta gurursuz oldum.
Paranoyak, kafada kuran, takıntılı oldum.
Yeri geldi rezil oldum.
Ama sizin gibi yalandan seven olmadım.
Benim ellerim kirliydi sizin ise ruhunuz.
Ve ruhunuzun kiri hiç bir zaman geçmeyecek.

Kendimi aynı sokakta buldum,
Her köşede bir hatıra.
Herkes den seni sorar oldum,
Mazi kalbimde bir yara.
Söylediklerin hala aklımda.
Geçmiyor yara izlerim yinede çok özledim.

Yalnız değilim sevdiğim.
Hayalin baş ucumda, özledikçe sarılıyorum yastıgıma sinen kokuna.
Korkma yalnız değilim.
Karşımdaki duvar da asılı en güzel resmin.
Evimin her köşesinde yankılanıyor sesin.
Senden sonra seni yaşattım her anımda.

Yalnızım bu gece,
Şehrin zirvesinde.
Işıklar yanıp sönerken
Ben yine hayallerde.
Korkuyorum aklımdaki bu zifiri düşüncelerle.

Evin karanlık en karanlık köşesinde çürümeye terkedilmiş bir çicek gibi yüreğim.

Öylesine yalnız, öylesine sevgisiz.
Varlığı ile yokluğu arasında hiç bir fark olmayan. Hatta nereye koyarsan koy fazlalık gibi duran.

Ortadan kaybolsam merak konusu bile olmayan.