Kambur Şiiri - Kumru Almacak

ben onun sırtında büyüyen şeyim
vicdan dediklerinde susuyorum
çünkü o kelime bana küçük geliyor

ben geldim
o doğduğunu sandı

aslında ben hep vardım
sadece o fark edecek kadar sessizdi

geceleri daha net görüyorum
onun düşündüklerini değil
sakladıklarını

ben hatırlıyorum
o unutma oyunu oynuyor

bazen aynaya bakıyor
kendini sanıyor
ben oradayım
görmüyor

onu eğiyorum
çünkü dik durunca gerçekler fazla sızıyor

ben ağırlık değilim
ben dengeyim
yanlış kurulmuş bir bedenin doğrusu

bana vicdan dediler
ama ben gülmedim
işlevimde yok

çünkü ben bir şey değilim
ben bir sonuçum

o her karar verdiğinde
ben biraz daha büyüyorum
o her görmezden geldiğinde
ben netleşiyorum

kaçmaya çalışıyor bazen
ben bırakmıyorum
çünkü ben kaçıran değilim
ben gerçeğin ağırlığıyım

gece olunca konuşuyorum
gündüz beni sessizlik sanıyor

ama ben sessizlik değilim
ben duyulmayanın şekliyim

ve bir gün
beni sırtından çıkaracağını sanıyor

bilmiyor
ben zaten içindeyim