Bir yolun ortasındayım.
Sağım, solum değil belli.
Çöl gibi tozlu kavruk rüzgârlı.
Yuvarlanır gider etrafımdan.
Dikenli yumaklar bir bir.
Bilmem kim kimler,
Hevesini almış rüzgârdan.
Ben tutamadım hiçbirini.
Elimden geliyor ancak.
Belirsiz döneceği günü.
Ömür mü kalır geriye.
Olur toz gibi kum gibi.
Hangi mecal hangi takat.
Diyemez ki biraz daha dayan.
Ne yaman çelişki sanmak.
Muazzam, bir kendini kandırmak.
Çaresi yok kabullenmek gerek.
Sanmak ne ki terki gerek.
İçindeki aşikâr olan gerçek.
Yerinde, durup durmak.
Kenan GEZİCİ 02/05/2026
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 21:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!