Ben senden sonra kalbimi hiç kimseye emanet etmedim.
Çünkü bir insanın kalbini teslim etmesi, anahtarını verdiği kapının arkasında kalması demekmiş… bunu senden öğrendim.
O gün yağmur yağıyordu.
Şehrin bütün sokakları sanki bizim susuşumuzun yükünü taşıyordu.
Ben, cebimde sana söyleyemediğim cümlelerle yürürken;
sen, gözlerimdeki fırtınayı görmezden geliyordun.
Bizim hikâyemiz öyle büyük bir gürültüyle başlamadı aslında.
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta