Ben senden sonra kalbimi hiç kimseye emanet etmedim.
Çünkü bir insanın kalbini teslim etmesi, anahtarını verdiği kapının arkasında kalması demekmiş… bunu senden öğrendim.
O gün yağmur yağıyordu.
Şehrin bütün sokakları sanki bizim susuşumuzun yükünü taşıyordu.
Ben, cebimde sana söyleyemediğim cümlelerle yürürken;
sen, gözlerimdeki fırtınayı görmezden geliyordun.
Bizim hikâyemiz öyle büyük bir gürültüyle başlamadı aslında.
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta