Ben senden sonra kalbimi hiç kimseye emanet etmedim.
Çünkü bir insanın kalbini teslim etmesi, anahtarını verdiği kapının arkasında kalması demekmiş… bunu senden öğrendim.
O gün yağmur yağıyordu.
Şehrin bütün sokakları sanki bizim susuşumuzun yükünü taşıyordu.
Ben, cebimde sana söyleyemediğim cümlelerle yürürken;
sen, gözlerimdeki fırtınayı görmezden geliyordun.
Bizim hikâyemiz öyle büyük bir gürültüyle başlamadı aslında.
Bir günah işledim bin af diledim
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?
Devamını Oku
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta