Kalbimin Kıblesi Şiiri - Mustafa Alp

gözümün feri,
gönlümün ehli.

adını ansam
harfler bile edepli durur,
hecelerin arasından
bir dua yükselir göğe.

gözüm seni görünce
dünya telaşından vazgeçer.
saatler susar,
yollar yönünü şaşırır,
rüzgar bile yavaşlar
saçlarının gölgesine dokunmamak için.

gönlüm sana gelince
bir bayram sabahı iner içime,
annemin mutfağından yükselen
taze çörek kokusu gibi,
çocukluğumun en temiz neşesi gibi
haneme sevinç dolar.

bir bakışın,
geceyi kandile çevirir.
bir gülüşün,
baharı çağırır en kurak kalbime.

fidevs-i ala kadar güzel yüzün,
cennet tasvirlerini utandırır.
gözlerinin içinde
melek kanadı kadar hafif bir huzur var.

bir de kokun,
miski amber,
ama sadece misk değil,
toprağa ilk düşen yağmur gibi,
uzak bir diyarda açmış
adsız bir çiçek gibi,
sabrın ve sükunun kokusu gibi.

yanıma geldiğinde
içimdeki bütün kırıklar
usulca toparlanır.
sanki yıllardır dağınık duran hayatım
senin varlığınla hizaya girer.

ellerin değse
dünyanın bütün yükü
omuzlarımdan iner.
bir gel deyişinle
en uzun yollar
bir adımlık olur.

sen benim
kalabalıklar içinde seçtiğim tek yüz,
dualar içinde en çok tekrarladığım isim,
karanlıkta aradığım tek ışık,
yorgunlukta sığındığım tek limansın.

sevdan,
göğsümde sakladığım en temiz sır,
kimselere göstermediğim
ama herkesin fark ettiği bir parıltı.

eğer bir gün
bu dünya üzerimize dar gelirse,
bil ki ben
senin bir bakışına sığınırım.
bir tebessümüne,
bir buradayım deyişine.

çünkü sen
yalnız sevdiğim değil,
inandığım da oldun.

gözümün feri,
gönlümün ehli.

bu ömür bir yolsa
ben yönümü sana çevirdim.
adımlarımı sana yazdım.
kalbimin kıblesini
senin ismine döndürdüm.

ve bil ki,
sevdam ne eksilir zamanla
ne de yorulur mesafeyle.

çünkü sen
yalnız kalbimde değil,
duamda da varsın.

Mustafa Alp
30/02/2024 03.00