Kalbimin Kıblesi Şiiri - Can Elıf

İçimde bir ışık var,
Adını bilmediğim
Ama yönümü bulan.

Sen,
Kalbimin kıblesi.

Sevmek,
Yük değil artık;
Teslimiyet.

Gecenin derinliğinde
Amenerasulü Duası
Gibi bir ferahlık iner içime.

“Gücünün yettiği kadarsın”
der hayat bana.

Akıl tutulmasında susar gönül,
Lal olur,
Ama bir surenin günışığına
Tebessümü vardır, sonsuz kere.

Ben susarım.
Kalbim genişler.

Sabah olur.
Işık içime doğar.

Ve ölüm bile
Bir son değil artık;
Sessiz bir kavuşma,
Huzura açılan bir kapı olur.

Kalbim güneşinde üşümez,
Bilir ki
Bir meleğin ferahlığı yansır—
Bak ki…