Kalbimi Kırdın Be Gülüm

Elli yıllık yorgunluğa
Üç dakikalık bir mola...

Acıyla yoğrulmuş bir hayatın
Nefesine bir buse dokundurup
Ardına bakmadan gidersin de
Kan çanağı gözler bırakırsın öylece

Toprağa gömülür korkularım
Hasretlerim süzülür gökyüzüne
Akarsuya salınır kaygılarım
Beni sedyede bırakır gidersin

Gözlerini göremesem de
Hissettim ellerindeki ferahlığı
Izdırapla yoğrulmuş yıllarıma
Anlık bir meltem gibi girdin

Kadifemsi bir dokunuşun oldu kalbime
Kalbim durdu o an ellerinde
Çekip gittin ya bilinmez rüyalara
Kalbim boşlukta atmaya başladı artık

Sen gördüğüm en güzel düştün
Tuttum dediğim anda elimden düştün
Bu ucube hayatta bir tuhaf düştüm
Bırakıp gittin ya işte ben de düştüm

Üç dakikalık bir hayat bahşettin bana
Elli yılımın hiçbir değeri kalmadı
Tanımadığım bir ten gibi sokuldun koynuma
Göğsüme kimse sen gibi dokunmadı

Serenat yaptım sana hayat gözlüm
Kelimeler dizdim yoluna nefes özlüm
Bi dahakine yarım bırakma ömür sözlüm
Kalbim artık yabancı değil kadim tözlüm