İyilikle başlar insanın yolculuğu

İyilikle başlar insanın yolculuğu,
güzellikle anlam bulur geçen ömrü.
Doğruluk pusulasıdır karanlık zamanlarda,
dürüstlük ise başı dik tutan en sağlam direk.

Sevgi olmadan kurur gönüller,
saygı olmadan eksilir insanlık.
Verilen söz, rüzgâra savrulmayan emanet;
namus ise insanın kendi vicdanına verdiği hesaptır.

Adalet bir gün herkese lazım olur,
erdem ise sessizce büyüyen bir çınardır.
Vefa unutulmuş bir şarkı gibi dursa da,
onu hatırlayanlar hâlâ vardır bu dünyada.

Dostluk dara düştüğünde belli olur,
kardeşlik aynı acıyı paylaşabilmektir.
Sabır, fırtınaya rağmen ayakta kalmak;
güven ise yıkılması yıllar süren bir köprüdür.

Sadakat menfaatin bittiği yerde başlar,
tahammül farklılıklarla yaşayabilme olgunluğudur.
Cömertlik sadece vermek değil,
gönlünü de paylaşabilmektir insanlarla.

Yiğitlik her kavgaya girmek değildir;
haklı yerde dimdik durabilmektir.
Mertlik ise eğilip bükülmeden,
doğru bildiğini korkmadan söyleyebilmektir.

Bir gün servet biter, makamlar geçer,
alkışlar susar, kalabalıklar dağılır.
Geriye ne bıraktın diye sorar zaman insana;
işte o vakit cevap olur bütün bu değerler.

İyilik, güzellik, doğruluk, dürüstlük,
sevgi, saygı, söz, namus ve adalet...
İnsanı insan yapan ne varsa,
hepsi bir ömrün gerçek zenginliğidir.

Ve sonunda anlar insan;
yaşamak sadece nefes almak değilmiş.
Ardında güzel bir iz bırakabilmekmiş,
iyi bir isim, temiz bir vicdan bırakabilmekmiş.
Muhsin yener