Kalabalıkta Yalnız Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

Bir bahar akşamı yorgun düşmüşüm,
ağaçların altında dolaşırken.
Her yaklaştığım dalda
kuşlar ürkek kanat çırpıyor.

Ağaç diplerinde kediler
birden ayağa kalkıp
gözlerini bana dikiyor —
içgüdüleri benden önce uyanık.

Sahilden martı çığlıkları geliyor,
arasında kayboluyorum sanki.
Oysa bu manzarayı daha önce yaşamışım,
ama yine de
rüya gibi heyecanlanıyorum.

Pikniğe gelmiş çocukların kahkahası
alıp götürüyor beni
çocukluğumun tam ortasına.

Ve bir an duruyorum:
kalabalık bir ailenin içinde
yalnız durduğumu
unutamıyorum.
2026