Kal Benimle Şiiri - Aykut Kınay

Kal benimle, düşümde kal;
Olsa gözün bana merhem.
Hazan yeli yüzüme değse,
Uçsam göğe, bulut olsam.

Sor kendine nice hâlim,
Aynadaki gerçek yüzüm.
Kuş dilinde söyler bana:
Dinle; varlık O’nla dâim.

Kirpik kirpik düşsem yine,
İzim kalsa da benden gayrı.
Sildim o dünya rüzgârını,
Döndü özüm gül cemâle.

Açım açım Hakk’a doğru,
Gören gördü yârin nuru.
Bir nefeslik ömür yeter.
Yâ Bâkî, ente’l-Bâkî...