Kahramanlar Şiiri - Savaş Altunbaş

Gökyüzü kurşuni, deniz dalgalı,
Olimpos sessizce seyreder yası.
Zamanın bağrında bir ok saplı,
Tarihin en eski, en derin yarası.
Kanadı eriyen İkarus sustu,
Masmavi sulara gömüldü rüya.
Güneş o en vahşi öfkesini kustu,
Bir parça kül kaldı koca dünyaya.
Akhilleus kapandı kara toprağa,
Patroklos gidince söndü feneri.
Döndü koca ömrü hazan yaprağa,
Dinmedi savaşın kanlı kederi.
Orfeus elinde kırık lir ağlar,
Karanlık dehlizler vermez yârini.
Yüzüne kapandı o demir ağlar,
Unutmaz yer altı onun zârını.
Sisyphos kayayı tepeye iter,
Umutla başlanan her gün bir azap.
Bitmeyen bu çile ölümden beter,
Kaderin yazdığı her sayfa harap.
Kahramanlar sustu, mitler sarardı,
Tanrılar terk etti şanlı dağları.
Geriye sadece hüzünler kaldı,
Zaman yuttu gitti eski çağları.