İşçiler Şiiri - Savaş Altunbaş

Nasır tutmuş ellerin gölgesinde,
Gece döner durur, şafak sökmez.
Yorgun göz kapakları ağırlaşır da,
Çileli baş yastığa bir an düşmez.
Karanlık odada lambanın isi,
Duvarlara vurur hayatın yükü.
Uykusuz geceler sarar bedeni,
Hiç bitmez işçinin bitmeyen hüznü.
Soğuk bir rüzgar eser pencerelerden,
Ağır yaşamlar omuzda bir taş.
Ekmek kavgasının tam ortasında,
Yüreğe akıverir gizli bir yaş.
Masada tüten bir kase çorba,
Sıcağı teselli, suyu umuttur.
Çorba içinde yüzer dertler, kederler,
Yoksulun ömrü hep böyle umuttur.