Kadın Olmak Şiiri - İbrahim Kasapkara

Kadın…
Bazen bir annenin sessiz duasıdır gecenin en karanlığında,
Bazen gözyaşını kimse görmesin diye yastığa saklayan bir yürek.
Dünyanın yükünü omzuna koyarlar da yine o ayakta kalır,
Çünkü kadın dediğin, kırıldıkça daha çok güçlenen bir çiçek.

Bir kadının kalbinde fırtınalar kopar çoğu zaman,
Ama o yine de sevgi ekmeye devam eder hayata.
Kendini unutup herkese umut olur,
Kendi yaralarını saramasa da başkalarını iyileştirir bazen.

Kimse bilmez bir kadının içindeki suskun çığlığı,
Gülüşünün arkasında kaç yara sakladığını.
Ama yine de dünyaya en güzel merhameti o öğretir,

Sevmenin ne demek olduğunu ilk o anlatır insana.
Bir annenin gözyaşıdır bazen bütün dünya,
Bir kızın hayalidir yarınlara bırakılan umut.
Kadınlar olmasa eksik kalırdı hayat,
Çünkü sevginin en gerçek hâli onların kalbinde büyür.

Bugün onların günü diyorlar,
Ama aslında her gün onların sabrıyla ayakta dünya.
Başını eğme ey kadın,
Sen bu hayatın en güçlü, en güzel mucizesisin. 🌹