Gittin… ama içimde bir yer hâlâ sen diye atıyor,
Adını silmeye çalıştım, kalbim inatla yazıyor.
Ayrılık dediler buna, ben eksilmek dedim,
Çünkü sen gidince ben, yarım kaldım sevdiğim.
Her şey bitti sanıyorlar, oysa bilmiyorlar,
Sevgi bazen gitmekle değil, kalmakla yanar.
Gözlerin yok artık ama hayalin hep burada,
Sensizliğe alışsam da, seni sevmek hâlâ bende.
Unutmak kolay olsaydı, adını rüzgâra verirdim,
Her esişte biraz daha senden vazgeçerdim.
Ama sevgi dediğin şey, silinmiyor kalpten,
Ayrılık sadece bedenleri ayırır gerçekten.
Bir yanım “git” dedi sana, diğer yanım sustu,
Çünkü seni kaybetmek, kendimden kopuştu.
Şimdi yokluğunla konuşuyorum gecelerde,
Adını fısıldıyorum, en derin sessizliklerde.
Belki bir gün başka gözlerde bulurum huzuru,
Ama hiçbiri sen gibi yakmayacak içimi doğrusu.Ayrıldık evet… ama bu sevgi bitmedi hâlâ,Çünkü bazı aşklar gider… ama hiç çıkmaz kalpten asla.
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 01:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!