Kaderin Cilvesi Şiiri - Kasım Kobakçı

Huda karışmaz kulların kavgasına, mizan kurar,
Mahşer gününü bekler zalimlerin zulmü,
Sahtekar derviş zikrederken yalan söyler,
İblis misali kötüler gezinir durur.
*
Nemrut soyundan gelenler çoğalmış alemde,
Gösteriş sevdasına düşmüş bütün kalabalıklar,
Tanrı'ya bağlılık yeminleri dökülür dudaklardan,
Lakin kanunlarına düşmandır meclislerindeki beyler.
*
Hurma çekirdeğini kutsal sayar cahil cühela,
Kavun karpuz kabuğunda keramet umarlar,
Midelerini doldurunca geğirirler fütursuzca,
Görgüsüz bedeviler kirletir sokakları.
*
Tencereler kaynamaz ocaklarda dert pişer,
Sefalet rüzgarı vurur yoksulun çehresine,
Hortumlayıp yuttular memleketin varlığını,
Fiyatlar uçtu fırladı gökyüzünün katlarına.
*
Şarap haram kılınmış zannederek feryat koparır yobazlar,
Sözleri işitilmez ikiyüzlülerin sarayında,
Tevrat yahut İncil okurlar sabahtan akşama,
Faiz çukurunda boğulurken milletin evlatları.
*
Gerçeği büküp saptırırlar menfaat uğruna,
Ayetleri parçalarlar nefislerinin arzusuyla,
Kadir Mevla hür irade bahşetti toplumlara,
Hürriyete bağladı kaderin cilvesini.