Yolsuzluk ilerlemişken körelen duygulara
Ücra köşelerde sevinçler saklandı
Gözler dolup taşarken kimliğin üzerine
Sözler,öfkelere asılı kaldı...
Sessizlik kuşatmışken ruhları
AŞK nedir sence?
Ya sevda nedir?
Bir profil çizelim
Sıradan her hangi biri gibi
Bizlere benzesin
Bizler gibi her yaşamı hissetsin
Herkes gibi
Çocuktu
Ruhu örselenmiş
Anılarında darbe yemiş
Mutluluğu hep bekleyen bir çocuk
Son olsun bu sevdam
son bulsun kader oyunum
kurumuş yaprak gibi
ordan oraya savruldum.
yalnızım.
yalnızlığım tek sırdaşım.
Ayrılıkta anladım,anlatmak istediklerini
Kendimde buldum geç kaldığım günlerimi
Benim kaderimmiş yalnızlığımda mutluluğum
Rüzgarda sürüklenen duygularımmış,dağılan
Zorluklara göğüs germek tek başınaymış
Günler günleri kovaladı peşi sıra
Dolaştım saatlerce sahil kasabasında
Yalnız değildim
Kendimle eşlik ettim
Ayrılığın ardından,dertleşmek istedim
Yakında ki sahil balıkçısını gözüme kestirdim
Biliyormusun....
Ben hiç çocuk olamadım
Diğer çocuklar gibi,neşe içinde çoşamadım
Daha doğrusu....
Ne anamı,ne babamı hiç saramadım
O çağlarda başladı,gözlerimden yaşlar akmaya
Bitti
Sondu sen adına akan seller
Yürek feryatlarım sona erdi
Sana olan sonsuz sevgim,
Uğruna heba oluşlarım bitti
Sızladı içim kan damladı...
Sustum asılsız olanlara
Sustumda yine vurdu körolası
Azdı yüreğimde ki yaralar
Teselli aradım o da kör kuyu...
Tutulan aşk deminin merkezine
Habersizce giriveren...
Ön ve arka yüzü bilinmeyen sevdaların elçisiyim
Kurak çöllerde açılan gizemli serüven...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!