24.12.2003 Ankara/Altındağ
I
Şarap testisi başucumda, ömrümün son demliğindeyim,
Harap olmuş bir saray gibi, yıkılmanın eşiğindeyim.
Deseler de "Günahkâr öldü", ben umudumu kesmem Hâlık'tan;
Yarın mezarda kemiklerim sızlamaz, rahmet içindeyim.
II
Ey vaiz! Bizi cehennemin ateşiyle korkutup durma,
Yaratanın merhametini kendi dar aklınla vurma.
Biz isyanla harap olsak da umudumuz O'nun lütfundadır;
Sen git de kendi kupkuru, o nasipsiz dünyana ağla.
III
Kader çarkını kuran ey usta, benim suçum yalnızca bir zerre,
Sen her şeyi önceden yazmışken, şaşırmak niye bu kadere?
Bugün kadehin dibinde can versem de göğsümü gere gere,
Senin o uçsuz bucaksız keremin, bırakmaz beni kör dehlizlere.
Kayıt Tarihi : 27.07.2026 15:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!