Yıllar sessiz geçerken saçlara düştü kar,
Gönlümde saklı kaldı söylenmemiş sözler var,
Bir yanda özlem ateşi, bir yanda gurbet yükü,
İçimde dinmez oldu kor misali hatıralar.
Her sabah umut derken akşam oldu gözlerim,
Dertlere sırdaş oldu gecelerde izlerim,
Ne beklenen gün geldi ne de gülen bahtım var,
Yorgun düştü yollarda hayallere dizlerim.
Yollar uzun görünür, menzil uzak mı bize,
Her gelen gün yüklenir, dert katar derdimize,
Ne baharlar kalıcı ne de açan güller var,
Ömür bir su misali, akar gider denize.
Kimi gönül yorulur, kimi düşer hüzüne,
Kaç fidanlar kurudu vakitsizce özüne,
Bir tebessüm ararken nice çile bulduk biz,
Yazılanı yaşadık, bakamadık yüzüne.
Gece çöker üstüme, yıldız küser semaya,
Bir gariplik çöreklenir yüreğimde yaraya,
Ne sevinçler sürermiş ne de keder ebedî,
İnsan gelir dünyaya, döner yine toprağa.
Feleğin çarkı döner, savurur dört bir yana,
Kimi vuslat beklerken kimi düşer hicrana,
Kul Ortak der hakikat görünür son durakta,
Bütün yollar varırmış ezelî bir limana.
NAKARAT
Dünya bir han kapısı, konar göçer yolcuyuz,
Kimi zaman ağlarız, kimi zaman güleriz,
Feleğin sert rüzgârı savururken ömrümüz,
Bir umutla tutunur, yarınlara gideriz.
KUL ORTAK
Baki OrtakKayıt Tarihi : 31.05.2026 21:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!