Kadife Şiiri - Ünal Serhat Yorgancı

Söyle bana ey solgun yolcu, gördün mü teker teker,
O tunç kanatlı kuşların gökyüzünü yırttığı anı?
Onların zamanı bir akşamüstü gurubuna benzer,
Gömülürken karanlığa melankolinin ağır sultanı.

Taşlar ki dilsiz birer ilahtır kendi heybetlerinde,
Kımıldamazlar asırlar boyu, izlerler çürümemizi.
Ve deniz, o hilekar fahişe, her köpüklü medcezirde
Öldürür ve yeniden doğurur içimizdeki o eski gizi.

Bizim zamanımız yok! Biz geleceğin barbarlarıyız,
Eşelensin toprak, sökülsün o küflü hafıza!
Küllerimizden doğan o hayalet kokusuyla,
Zamanı unutup karışacağız o sonsuz arzuya!