Bütün şiirler tükenmişti
Bizi hayata karşı savunacak
bütün oturumlar kapanmıştı...
Ah tamara diye anons ediyor Selim Temo! ! !
Ve sonrasında Ahmet Arif 33 kere üfleyerek..
Sonra bölündük
farklı şehirlerin sıkılgan ufuklarında
Ve yanlış küskünlüklerin
Geri dönülmez zamanlarında
Cudiden Gabara çizilen öksüz bir alfabeydik.
Hisseder usulü,
bir sevdaya soyundum bu gece...
Kör düğüm tutulmuş yüreğimle düğümlenen,
Sesinin çınlamasıdır.
Şafak vaktiyle sana bahrevan dönüşüm...
bir hüzün kaldı
senden bana,
Bir gülümseyişine andırırcasına
güzel iken hayat,
hıçkırıklarla dolu
Bir hüzün bıraktın...
İhanet gibi gelinir
Etrafa öylece bakınmam...
Oysa seni arar oldum
gördüğüm her yüzde..
Ihanettir başkalarına bakıyor olmam
Gel ki;
Karanlıkları örtelim üzerimize
Gecenin loşluğunda
Dolunay gözlerine dolanayım...
Tam da Ekinoks vaktinde
ben sende kaybuldum
bir sehrin kayıp
insanları gibi
herkese garip
kendime yabancı kalmışım,
Önce günahlara alıştırdın
Sonra gün be gün ahlara
Önce aynı şehri paylaşamadık.
Aynı gökyüzünü
aynı atmosferi
Ve sonra,
Tekrar tekrar sarıldım seni yazmaya.
Bir Şiir pistinde hayallerimi sana çevirmeye
Yetmiyor böylesi seni yaşamak.
Yetmiyor Düşüncelerimin, hayallerimin
Bu kurduğum düşlerimle,
gözlerinin taa dalgalarında sörf etmeye.
Not defterime şiirler gömerdim
Biri bakmaya çalışınca da
Günlüktür deyip dururdum...
Utanırdım, çünkü;
sevda bulutlarını yüklemiştim dizelere,
görenlere yıldırım olup yağar diye..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!