İzzet Kocadağ Şiirleri - Şair İzzet Kocadağ

İzzet Kocadağ

Bilir misin gelincik; sana benzer biri var,
İnce, narin, kırılgan; utangaç senin kadar.
Rüzgâr öpse tenini, kızarır alev alev,
Köz düşürür kalbime, içten beni de yakar.

9 Nisan 1985 – Salı /Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Cadde sokaklar bomboş, benden gayrı yok gezen,
İn cin uykuda yine, seni düşlüyorum ben,
Gecenin ortasında, her sokakta hayalin,
Sessiz sedasız gelip, geçiyorsun önümden.

11 Ağustos 1988-Perşembe/ Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bu yolun sonu belli, heyhat! Mutlaka hicran,
Hazır ol yokluğuna, henüz kopmadan tufan,
Kendine bir teselli, ara şimdiden gönül,
Yoksa halin haraptır, o gün geldiği zaman.

25 Kasım 1985-Pazartesi /Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Her şey yerli yerinde, cadde sokaklar aynı,
Bir sen eksiksin diye, bomboş sanki bu şehir.
Geçtiğin yollar suskun, hüzün sarmış her yanı,
Ağlıyorum gören yok; soran yok, derdin nedir?

Baktıkça canlanıyor dört yanda hatıralar,

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bu gece çok karanlık, yıldızlar sürgün sanki
Ben sana ağlıyorum, hiç durmadan inan ki!
Yürüyorum baş başa, hayalinle sokakta;
Saçıma düşen yağmur, gözyaşımla yanakta.
Uykularım bölünmüş, yüreğimin yasından;
Kulağımda sesin var, seneler öncesinden.

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Tadını pek sevmezdim, olsan da ince ince,
Zehir olsa yenirmiş, yar elinden gelince.
Sır kalsın aramızda, kimselere duyurma,
Seni hep hatır için, yedim bil ki börülce.

14.08.1987 / Cuma - Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Yitirdim artık seni ebedi biliyorum,
Gönlümün defterinden, adını siliyorum.
Bu sayfa boş kalacak, bil ki Mahşere kadar,
Seni nasıl kaybettim, kahrımdan ölüyorum.

25 Kasım 1990 – Pazar / Bilecik

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Boş ver artık be gönül, geçti aşkın baharı,
Geldi hazan mevsimi, bütün yapraklar sarı,
Güzeller gazel oldu, hazan hüzüne döndü.
Aşka vakit kalmadı, zaman dönmez ki geri.

2 Ekim 1991-Çarşamba/Konya

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Böyle aşk mı olurmuş, anlayamadım hala,
Bağlanıp bir güzele, aldın başına bela.
Tanrı korkun olmasa, küfre düşerek gönül,
Nerdeyse secde edip, tapacaksın bir kula.

Mayıs 1987 - Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bırakıp gittin beni, ardına hiç bakmadan,
Sana dair hiç bir şey, bir ümit bırakmadan.
Geriye kırık bir kalp, ince bir sızı kaldı,
Dinmeyecek belli ki, can bedenden çıkmadan.

14 Ekim 1990-Pazar / Bilecik

Devamını Oku