Yüreğim de olan acılarımı
Zor taşıyorum bir çocuk misali
İçimde depreşen duygularımı
Hep yaşıyorum bir çocuk misali
Gecenin koynunda doğan ay gibi
Vakit öfke kusuyor hep yüzümüze karşı
Aldanıp şehvetine daldık dalalı dünya
Ettiğimiz dualar titretiyor ya arşı
Zehir kusan tadını aldık alalı dünya
Diyorsun zehir de olsa yutarım
Kula ar gelir söz dayanamazsın
Dersin dillerini birbir tutarım
Tutmazsan ağlar göz dayanamazsın
Sabredip susarsın dalına biner
Bir anlık hevesim ugruna yandım
O yar söndürmeye gelmiyor dayı
Öksüz ruhuma can olurmuş sandım Görünce yüzüme gülmüyor dayı
Sen kendini şair'mi zannediyorsun ya'hu
Duymadım ki nerede okunur şiirlerin
Hangi sahnede hangi Platformda bilmem ki
Hüzünlü yüreklere dokunur şiirlerin
Habersizce gittiğin ayrılık ülkesinin
Adresini kuşlardan mı sorayım de hele
Bir not yazıp koymüşsun kırık masa üstüne
Ben kendimi yollara mı vurayım de hele
Benim sana hep mi yanlışım oldu
Hiç mi doğrularım olmadı deli
Dinlemeden yalan dedin ne oldu
Doğruluk kapını çalmadı deli
Kalbin kararırsa dogrulmaz özün
Hançer gözlerinle vurup giderken
Yaşayamaz ölür demedinmi hiç
Aşk mahkemesinde gönül sevgisi
Birgün Ceza alır demedin mi hiç
Ellerin dolaşsın vücut şehrimi
DEMEYİN
Acılar ruhumu sardığı zaman,
Yaşamdan ümidi kesti demeyin.
Yaralarıma kurt düştüğü zaman,
Ama ha feleğe küstü demeyin.
Özlemin içimde büyür çığ gibi
Rüyalarda bile göremez oldum
Sarıldım umuda deliler gibi
Gerceğime sefa süremez oldum
Yüreğime koydu ayrılık Közü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!