Karanlık dünyama doğmayan güneş
Yarına doğacak mı bilmiyorum
Şu gönül bahçeme yağmayan yağmur
Bu sene yağacak mı bilmiyorum
Karalar giyindim perişan halım
Yüzüme gülerek sırlarımı aldın
Sen yarınlarımı bu günümden çaldın
Sen içimde sızı olarak hep kaldın
Aşkıma surları ören biriyim ben
Bir zaman fidandım dallarım budadın
Senelerce bekledim gittiğin o yolları
Gidenler birbir döndü bir sen dönmedin gülom
Umutlarımı heder etti havalimanı
Eller uçaktan indi bir sen inmedin gülom
Ne ettim neyledim kıstın gözleri
Öfke ile bakar oldun bu gece
Pervaz sız savurdun onca sözleri
Saçlarını tel tel yoldun bu gece
Sinirlisin belli asık suratın
Ahir zaman, cellad eline geçmiş
Ey yüce Allah’ım bu nasıl iştir
Gördüm; kulların da merhamet bitmiş
Ey yüce Allah’ım bu nasıl iştir
Zengin garibanı ezdikçe ezdi
Bir iki kelamla anlat diyorsun,
Nasıl anlatayım zor bundan sonra.
Güvenim kalmadı ne soruyorsun?
Suskun halerimden sor bundan sonra.
CÂHİLLER.
Vay be, yapay zekâ çıktı çıkalı,
Şair oldu, şiir yazdı câhiller.
Serbest yazıyormuş, hece bilmezmiş,
Zekâsız zekâya kızdı câhiller.
Unutma her zaman Turan'ı tanı
Kardeşimdir benim can Azerbaycan
Türk olanın yeri ceddinin yanı
Kardeşimdir benim can Azerbaycan
Dağ gibi dururdun benim ardımda
Bırakıp da gittin bizi can babam
Umut olurdun her zaman yanımda
Bırakıp da gittin bizi can babam
Sen gittin gideli dinmez göz yaşım
Her gece resmine bakıp ağladığım
Aklına gelmez mi canımın içi
Alevlere gark olupda yandığım
Aklına gelmez mi canımın içi
Nefretin sahtesi acı izlenmez
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!