Bir yaprak koptu daldan, rüzgâra kapıldı ten,
Zamanın eli dokundu o en taze hatırata.
Oysa bir gidiş, bir bitiş değildi bu sefer,
Mekânlar değişti, çehre hep aynı kaldı bu hayatta.
Uzak diyarların gökyüzü sarmış olsa da o varlığı,
Burada, zamanın durduğu o en kuytu odada;
Adı konulmaz bir biçimde, gidilen yerden dönülmüş gibi,
Birincisi o incecik, o dal gibi kiz,
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.
Devamını Oku
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta