İsimler, yüzler, sesler, tenler… hep ayrı;
Yıkılası “benler”, değişmez nedense hep aynı.
İnsan geldik; insanca yaşa, insan gitmeye bak;
Dünya bir tarla; kötülükte ne! iyilik ekmeye bak.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta