Biri çaresiz, akşamın kör karanlığında.
Bilinmezlik dolu, gitse de kalsa da.
Ağırdan mı ağır yutkunamadığı,
Ne olmuş ne bitmiş nede geçmiş.
Yok ortadayken taşı, musallanın.
Her şey bugün gibi yaşanıp gitmiyor.
Ölmek gibi toprağa anlı değenin inkârı.
Örtüyor bir bir yanındaymış terbiyecisi.
Öyle masum ki insan kulağına fısıldarken yılan.
Kaç şehre kaç sokağa incir ağacı dikti bilmem.
Selası okunan ben miyim?
Söyler mi çarpmağa gerilenin müsebbibi.
Kaçı sinsi çıktı, kaçı yılan.
Tıkın ağızlarına altın, bir gram.
Tıka basa yemek içinmiş olan biten.
Açlıktan ölmedi mi sahi biri.
İnsanlık öldü tıka basa yemekten.
Her şey eşit, her şey adil.
Çok önceleri keşfetmeden Macellan.
Kenan Gezici 24/04/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 24.04.2026 22:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!