İsterdim ki Şiiri - Erdoğan Çam

İsterdim ki...
Gökyüzünü avuçlarına sığdırıp
Yıldızları saçlarına takabilmek,
Ayı bir gece pencerenden içeri çağırıp
Sabaha kadar seninle konuşturabilmek.

İsterdim ki...
Yağmura söz geçirip
Sadece sen yürürken papatyalar yağdırmak,
Kışın ortasında bir bahar kurup
Üşüyen ellerini güllerle ısıtmak.

Bir gün,
Yelkovanla akrebi durduracağım senin için,
Akşamı hiç bitirmeyeceğim.
Güneşi ufukta tutup
Gözlerin yorulana kadar batırmayacağım.
Denizleri kaldırıp göklere asacağım,
Bulutları sahillere indireceğim.
Martılar balık değil,
Senin adını taşıyacak gagalarında.
Bir bardak çay dolduracağım
İçine ay ışığını
Biraz yıldız tozu,
Biraz da gözlerinin rengini katacağım.
Sonra seninle oturup
Sabaha kadar gökyüzünü içeceğiz.
Dağları yerinden söküp
Yollarına sereceğim.
Uzaklık denilen şeyi
Bir mendil gibi katlayıp cebime koyacağım.
Kar yağarken badem ağaçları açacak,
Sonbahar güllere dokunamayacak.
Sana benzediği için
Mevsimler senin emrinde olacak,
Takvimler yalnız seni gösterecek.
Şarkılar yalnızca seni söyleyecek.

Ve bir gün,
Dünyanın bütün gemilerini
Aynı iskelede durduracağım.
İçlerinden yalnız sen ineceksin.
Kalabalıklar silinecek,
Şehirler susacak,
Bir sen kalacaksın,
Bir ben.
Sonra elini tutup
Zamanın bittiği yere gideceğiz.
Ne ayrılık olacak orada,
Ne özlemek
Ne de beklemek.
Sadece sen,
Sadece ben,
Ve aşkımızın ışığında
Yeniden yaratılmış bir gökyüzü olacak...

İsterdim ki...
Seninle zamanı durdurmak,
Yorgun mevsimlere inat baharlar kurdurmak,
Bir avuç umutla gökyüzünü doldurmak,
Sonra yıldızları gözlerine savurmak.

İsterdim ki...
Bir akşam güneşi saklamak,
Ay ışığını bir demliğe doldurup yasaklamak,
Bulutları ellerinle denizlere bırakmak,
Ve bütün yalnızlıkları bir gecede yakmak.

Bir gün
Dağlara senin adını yazacağım,
Rüzgârlara seni anlatıp ağlayacağım,
Karlar içinde güller açtıracağım,
İmkânsızı sevip sana ulaşacağım.

Ve bir gün
Bütün trenler sana çıkacak,
Bütün istasyonlar adınla yankılanacak,
Her düdük sesinde kalbim sana akacak,
Bu yaralı gönül yine seni arayacak.

Denizleri göklere asacağım bir gece,
Yıldızları indireceğim pencerene sessizce,
Ayı bağlayacağım gümüşten bir zincire,
Bakıp bakıp dalacağız sonsuz düşlere.

Ne zaman ellerini alsam avuçlarıma,
Baharlar dolacak suskun sokaklarıma,
Bir ömür yetmeyecek tek bir bakışıma,
Yine seni söyleteceğim bütün şarkılara

Sonra zamanı durdurup bir yerde,
Kaybolacağız aşkın en güzel seferinde,
Ne ayrılık kalacak ne keder yürekte,
Sen ve ben yaşayacağız
Melankolik bir şiirle bir demlik çayın içinde...