İşte Köyler! Şiiri - Hüseyin Özçelik

Tarlaları anıza bırakıp koyduk köyde
Tilkinin niyetine tavuğu yolduk köyde
Köy kokmasın diye urbayı soyduk köyde
Akrabalık dostluğu meğerse bırakmışız
Hoşuna gitti mi beyim şimdi kaldı ıpıssız

Ara sıra dağlarda zamanla gezmeler var
Bazen hüzün deyip dudağı büzmeler var
Daracık sokaklarda sallanıp tozmalar var
Akrabalık dostluğu meğerse bırakmışız
Hoşuna gitti mi beyim şimdi kaldı ıpıssız

Ne tarlada tapan var ne düzlenecek yer kaldı
Ne bağ bostan var ne közlenecek yer kaldı
Komşuluk hayal oldu ne gözlenecek yer kaldı
Akrabalık dostluğu meğerse bırakmışız
Hoşuna gitti mi beyim şimdi kaldı ıpıssız

Bacalar çatı oldu ırgatlar bulunmuyor
Kapı baca kapalı sesler de duyulmuyor
Zaten saygı sevgi yok hatır da sayılmıyor
Akrabalık dostluğu meğerse bırakmışız
Hoşuna gitti mi beyim şimdi kaldı ıpıssız

Kurumuş ağaçların dalları yaprakları
Çatlamış bölük bölük herk olmaz toprakları
Koyun kuzu arama çakallara dağları
Akrabalık dostluğu meğerse bırakmışız
Hoşuna gitti mi beyim şimdi kaldı ıpıssız

Hüseyin’im gam sarar hayalimin özünü
Rüyalara kaldı görmek köyün düzünü
Kurbanlık yapmıştı Hasan Ağa öküzünü
Akrabalık dostluğu meğerse bırakmışız
Hoşuna gitti mi beyim şimdi kaldı ıpıssız