Bilsen nasıl güzel Şiiri - Hatice Ak

hani sabah esintileri gibi ilkbaharın,
büyülü seslerini dinler gibi kumruların...
hani bir çiy damlası düşerken daldan yaprağa,
süzülürken bir damla yaş göz pınarlarından yanağına;
yokluğunla konuşmak,
bilsen nasıl güzel...

güneş doğarken bir ırmağın göğsüne,
salınırken söğüt dalı nazla sularda,
titrerken bir kelebek konduğu kır çiçeğinde;
yokluğunla konuşmak,
bilsen nasıl güzel...

anlatmak yirmi dört saatlik dilimi,
dilim dilim paylaşmak sevgileri...
ve yokluğunu hissetmek,
yalnızlık şarkıları dinlemek,
bilsen nasıl güzel...

ne zaman gitmeye kalksam,
"dellenme" diyorsun ya bana;
aslında en akıllı olduğum andır
gitmeye kalktığım o anlar...

şimdi susup dinliyorsun ya beni,
yokluğunla konuşmak,
bilsen nasıl güzel...

25.12.2012 - Hatice Ak