İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Aldırma diyorsun nasıl aldırmam
Gönlümden tahtını nasıl kaldırmam
Kordon'da birine mendil vermişsin
İçki kadehine nasıl saldırmam

Şu güzel İzmir'i yakarım inan

Bedeninde büyütme kıskançlığı
Öldürme erkekliği
Ufak adımlar için
Ufak adamlara kızıp
Saldırma yalanlara
Geceleri uzatma yıldızlarla

Nerde ışık görsem orda sen varsın
Dört nmevsim çiçek açan taze baharsın
Duyulmaz çığlıkları hep sen duyarsın
Bana ilim öğreten öğretmensin sen

Yürüdüm karanlığa sönmeyen meşalenle

Rengine aşığım o al rengine
Beni de al götür gökle cengine
Aşkınla bin kere secde ederim
Gönlümü kul ettin mavi engine

Yıldızın çoğalır omuzlarımda

Bir oda düşün dört yanı beyaz
Bir adam düşün kırgınca biraz
Ne oda dolu ne adam yanlız
İkisi birden telaşlı bu yaz
Adam gidince oda boşaldı
Oda doluca adam şaşırdı

Ben istiyordum ki
Beni
Hiç kimsenin
Seni sevmediği gibi sevesin
Sevesinde
Bir gün olsun

Şehirler geçiyor bir bir
Beni sana yaklaştıran şehirler
Hayalin gülümsüyor mahsun mahsun
Yollarla ufkun birleştiği çizgide
Şehirler geçiyor bir bir
İçim içime sığmıyor

Zamanı gelince kavuşacağız
Yeter ki unutma savaşlarında beni
O savaşlar ki
Bir çıkışın inişidir bazan
Bir çözgünün yeniden sarılması gibi
Ve kendini tekrar eder asırlarca

Kurutmasın sakın
Yeryüzünün ıslak karakterleri
Umutlarını
Örümcekli kafalarıyla
Yol uzun
Yol bitmez

Bir türküye sığındım
Korkuyorum güneşten
Ve gerçeği yaşamaktan
Hain gülen yüzlerden
Bir türküye sığındım