İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Bir türküye sığındım
Korkuyorum güneşten
Ve gerçeği yaşamaktan
Hain gülen yüzlerden
Bir türküye sığındım

Güneş çoktan battı gönlümde mahzun
Matemi başlıyor sazenin sazın
Kavuşmak hayalmiş uzun
Issız gecelerde seni özledim

Şu yıldızlar bile ağlar halime

Selin sıcaklığındaydı
Hava tomurcuksuz
Telaşındaydı
Yükü katışıksızsı
Berberi bekliyordu saçları
Berber uykudaydı

Korkuları
Gerçeğe dönüştürdü
Elini tutunca
Şarkılar
Kapattım
Kulaklarımı

Taşıyamadım
Affet beni
Yıldızlar geçerken
Küçük dünyamın penceresinden
Saçları beyaz tokalı kızı
Bir gül gibi sevipte

Yüreğe sızmak lazım
Diyordun ya
Görünmeden yağmurla
Gelişin öyleydi
Ansızın
Sebepsiz

Bir çizgiydi zaman
Bir ucunda sen bir ucunda ben
Bir türlü yakalayamadığımız
Çağır
Çağır gelsin
Zamanı kaçıranları

Dize gelecektir
Bir gün
Vahşi güneş
Sinsi evren
Şu kibirli yıldızlar
Dize gelecektir

Duvarın yıkılmasını beklemeden
Üstünden atlamalısın
Işık geride midir
Bilinmez
Karanlık seni bulmadan
Özgürce yakalamalısın

Minareler kadar uzundu
Pişmanlıklarımın hikayesi
Seviyordum
Ve hepsi benimdi

Pişmanlıklarımın