İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Trenler gelir
Anadolu'dan
Umut yüklenmiş
Yüzler iner
Kara vagonlardan
Trenler gelir

Yakmışız ki
Ve yanmışız ki
Hiç bitmeyen
Kavgalarda
Her gece
Solmuş vazoda ki

Açlığı koydular aramıza
Yokluğu koydular
Gaz lambasını
Tel dolabı
Aramıza
Kurşun kalemi koydular aramıza

Susuz bir nehirde
Akıyordu zaman
Ve yıllar ölüyordu
Birer birer
Ömrüme hiç acımadan
Zaman ölüyordu

Göklerin gözyaşını yazdım
Mavi bulutların utancını
Toprağın inancını
Tohumun bereketini yazdım

Issız bir köy yolunda

Yıkılsın diyeceğim
Yıkamadığım
Belkide
Yıkmaya kıyamadığım
Engeller
Diz çöksün

Olur mu dersin
Tohumunu kaybetmişken
Baharların
İpini kaçırmışken
Elimizden
Efsunlu zamanların

Gülüm…

Bu sokak bizim sokaktır gül yüzlüm. Bu sokakta yaşamın kendisi var. Ben varım. Beni kaybedersen bir gün, bu sokakta ara izlerimi. Şu köşe başında hayalini kurdum senin. Bakkal Mehmet Efendi’den borç para istedim sana gelirken. Ve bana hayır dediğin gün, Tekel’ci Mahmut’un dükkanında sarhoş oldum, üç şişe doluca şarabıyla.


Gülüm…

Yaşıyorsun diyorlar
Uyanıyorsun
Görüyorsun
Yürüyorsun
Çok şükür diyorlar
Yaşıyorsun